Przejdź do głównej treści
Make łączy się z BrosBots w trzy strony. Ta strona opisuje pierwszą, która jest osobną integracją w katalogu, i wskazuje, gdzie są pozostałe dwie.

​
Czym różni się od Zapiera

Wyzwalacz Zapier wysyła dane i na tym koniec: Catch Hook nie odpowiada. Scenariusz Make zakończony modułem Webhook response odpowiada, a to, co odpowie, trafia do agenta jako wynik narzędzia. Agent może więc nie tylko przekazać coś do Waszych systemów, ale też o coś je zapytać jeszcze na linii: o stan zamówienia w sklepie, wolny termin w systemie rezerwacji, kartę klienta w aplikacji, do której Make ma moduł, a my nie mamy integracji. Scenariusz bez modułu Webhook response też działa: Make odpowiada Accepted, agent dostaje „wysłano” i mówi dalej.

​
Podłączenie

1

Scenariusz w Make

Nowy scenariusz → moduł Webhooks → Custom webhook → Add, nadaj nazwę. Jeśli scenariusz ma odpowiadać agentowi, zakończ go modułem Webhooks → Webhook response z treścią w JSON-ie (przykład niżej).Zalecane: w ustawieniach webhooka Show advanced settings → włącz Get request headers, a po pierwszym module dodaj filtr: nagłówek x-brosbots-secret równy Twojemu sekretowi. Ten sam sekret wpiszesz po naszej stronie.
2

Skopiuj adres i włącz scenariusz

Adres jest w module webhooka (Copy address to clipboard), postaci https://hook.eu1.make.com/…. Przełącznik w lewym dolnym rogu edytora musi być włączony; przy wyzwalaczu webhookiem harmonogram to Immediately.
Make pokazuje strukturę danych dopiero po pierwszym żądaniu. Kliknij Redetermine data structure, zapisz połączenie u nas (zapis wysyła wiadomość testową) i dopiero potem mapuj pola w kolejnych modułach.
3

Połączenie w BrosBots

Integracje → Make. Wklej adres i sekret, jeśli go ustawiłeś. Zapis wysyła wiadomość testową, więc scenariusz uruchomi się raz z "event": "test" w treści.
4

Włącz narzędzie w agencie

Edytor agenta → Integracje → Scenariusz Make. Wybierz połączenie i wypełnij Kiedy i co wysłać oraz Zdania, po których ma zadziałać. Bez tych pól agent ma narzędzie, ale nie wie, po co - i zwykle go nie użyje. Szczegóły w Slack, e-mail, Zapier i kalendarz w trakcie rozmowy.
Ten sam przełącznik jest też w kreatorze nowego agenta (Co agent potrafi → Scenariusz Make): wpisany tam adres i sekret tworzą połączenie przy zapisie.
Integracja Make jest dostępna od planu Start, tak jak Zapier, n8n i webhooki. Moduł Webhooks jest w Make dostępny także w planie darmowym.

​
Co przychodzi do scenariusza

Agent wysyła POST z JSON-em. Pola event i data wymyśla sam, zgodnie z tym, co wpisałeś w Kiedy i co wysłać; pozostałe dwa dokładamy my, więc agent nie może ich zmyślić.
W Make pola są dostępne jako {{1.event}}, {{1.data}}, {{1.caller_phone}}. Z nagłówkiem X-Brosbots-Secret, jeśli połączenie ma sekret.

​
Co może odpowiedzieć scenariusz

Moduł Webhook response: Status 200, w Custom headers dodaj Content-Type: application/json, a w Body jedno zdanie, które agent ma przekazać:
Obsługiwane kształty: Agent czeka na odpowiedź do 15 sekund. Rozmowa trwa, więc jeśli scenariusz robi coś długiego, postaw Webhook response wcześniej w łańcuchu, a ciężkie moduły za nim. Make wykona je po wysłaniu odpowiedzi. Kod 4xx/5xx to błąd narzędzia: agent dostaje „Make failed (kod)” i mówi rozmówcy, że nie udało się sprawdzić. Make zwraca 400 także wtedy, gdy filtr odrzuci żądanie bez sekretu.

​
Zdarzenia po rozmowie w Make

To osobna integracja, Webhook po rozmowie z katalogu, i osobny scenariusz: moduł Custom webhook, którego adres wklejasz w kreatorze webhooka. Przychodzi call.completed z transkrypcją, podsumowaniem i wynikiem, a na życzenie też SMS-y, kampanie i balance.low; format i lista zdarzeń w Webhookach.

​
Rozwiązywanie problemów

Każde uruchomienie widać w Make w History, z treścią, która przyszła od agenta.